Not Chosen

ტირენის ზღვის კამკამა წყლებში ნაოსნობისას, თვალწინ კუნძული ელბა გადაგეშლებათ, მთელი თავისი დიდებული მშვენიერებით. პაოლო და ტიციანა, მორიგი კვლევით-შემოქმედებითი მოგზაურობისას, იმ კუნძულის უკვდავმა ატმოსფერომ დაატყვევა — ლეგენდებით მდიდარმა ისტორიამ, პოპულარულმა ტრადიციებმა და უიშვიათესმა, ძვირფასმა ბუნებრივმა ლანდშაფტებმა.

პარფიუმერებზე განსაკუთრებული შთაბეჭდილება მოახდინა ადგილობრივების ნაამბობთა შორის ერთ-ერთმა ლეგენდამ პრინცესა ალბასა და რაინდ საბინუსის შესახებ, რომელთა შეყვარებული სულებიც, თვით ღვთაებრივი ნების მიერ, განშორებისთვის ყოფილან განწირულნი: ოცნებათა მცველმა ღვთაება ვენერამ, კუნძულ ელბაზე თავშესაფარი მისცათ, თუმცა, რადგან საპასუხო ხარკის გაღება ვერ შეძლეს, მათი სიყვარული, მარადიული ტანჯვის წყევლამ მოიცვა. ამბობენ, პორტოფერაიოს გამოქვაბულების რომაულ ნანგრევებში, დღემდე გაისმის დაუოკებელი იმედით განმსჭვალული ალბას ძახილის ექო და მსმენელთა გულებს გამოაღვიძებს.

პაულო კოელიო წერდა: „დავრწმუნდი, რომ სამყაროს სული აქვს და ვინც მის არსს ჩაწვდება, საგნების ენასაც გაიგებსო“. ეს სიტყვები, სწორედ, კუნძულ ელბას სულს განასახიერებს, სადაც ყოველი ბილიკი, ქარის ყოველი ამოსუნთქვა თუ ყოველი მიწიერი ხილი, ღრმა, უნივერსალური გზავნილის მატარებელია.

პაოლომ და ტიციანამ მოისურვეს, იმ არაორდინალური ადგილის არსი და მასთან დაკავშირებული მარადიული სიყვარულის ამბავი არომატად გარდაექმნათ: აი, ასე დაიბადა Ilba; კუნძულ ელბასა და მასთან ასოცირებული ლეგენდისადმი მიძღვნილი ოდა — ესენცია, რომელიც ელბას ხილის სიტკბოს, ყვავილების სურნელსა და მცენარეების ფესვების სიღრმეს აღბეჭდავს.

მარადიული კუნძულის სიყვარულის, ბუნებისა და ჯადოსნობის აღმნიშვნელი სურნელოვანი მოგზაურობა — Ilba, გაზაფხულის ფაქიზი სიგრილის ასოციაციების აღმძვრელი თაიგულით იშლება. იაპონური ალუბლის ყვავილის ფურცლები ტოსკანური გარგრის ფაქიზ ყვავილთან იხლართება; ინდური სამბაკის ჟასმინის ნოტები, კომპოზიციას, ეგზოტიკურ შტრიხებს მატებს; ელბას ლავანდა და ღვიის ფოთლები კი — ზღვიდან მონაბერი ნიავის მსგავსი მცენარეულ-არომატული სურნელით ამდიდრებს.

Ilba-ს გული ხილის მგრძნობიარე, მდიდრულ ხასიათს ამჟღავნებს. ტოსკანური ატმის ყვავილი რომანიის მწიფე, წითელ ბალს ერწყმის; ელბას მაგნოლია, არომატს, დახვეწილ ხასიათს ანიჭებს; მუშკის შტრიხები და ჟანგბადის გრილი ნოტების მინიშნებები კი ზღვასა და ცას შორის განფენილი ჰაერის სიწმინდის ასოციაციებს აღძრავს.

კუნძულის სრულიად პირველყოფილ ძალას აღბეჭდავს საბაზისო ნოტები: მარემას ხემარწყვას მერქნოვანი ინტენსივობა ტოსკანურ არყისხეს, წითელ თელასა და ელბას ღვიის ხეს ერწყმის. ამბრი, არომატის სურნელს, სიღრმესა და მგრძნობიარობას მატებს და ყოვლისმომცველი, ხანგრძლივად მდგრადი ნაკვალევით აგვირგვინებს.

Tiziana Terenzi-ს Ilba, უიშვიათესი ემოციების საცავია; მოგზაურობა გულში ყველაზე ღრმად ჩამარხულ ფრაგმენტებში, სადაც ყოველი სურნელოვანი ნოტი, ბუნებასა და სენტიმენტებს შორის არსებულ მარადიულ ჩახუტებაზე გვიამბობს…