Not Chosen

გაბრიელე დ’ანუნციოს (იტალიელი პოეტი, პროზაიკოსი და დრამატურგი, იტალიის მეცნიერებათა აკადემიის დამაარსებელი) უმნიშვნელოვანესი ნამუშევარი — ნოველა Il Piacere („სიამოვნება“), მდიდარ არისტოკრატსა და ყოველი პიროვნული ასპექტით ხელოვნებისადმი თავდადებულ ადამიანზე — ანდრეა სპერელიზე გვიამბობს, რომელიც ყოველდღიური ცხოვრებისეული სიამოვნებებისკენ მიილტვის და განმსჭვალულია რწმენით, რომ „ადამიანმა საკუთარი ცხოვრება ხელოვნების ნიმუშად უნდა აქციოს“. მოცემული ნაწარმოებით, დ’ანუნციომ იმდროინდელი კონვენციების საზღვრების დანგრევა შეძლო, როგორც ამას Tiziana Terenzi-ს პარფიუმის ექსტრაქტი Il Piacere ახერხებს — სიამოვნების ყოველ შტრიხს აღნიშნავს და დიდებული ესთეტიკური ძიებისას, განუწყვეტლივ მშვენიერებაზე ფოკუსირდება.

ვარდის დახვეწილი ცდუნება ბერგამოტის გრილ სიცოცხლისუნარიანობასა და არტემიზიის და ხმელთაშუა ზღვის ჰედიხიუმის (ჯანჯაფილის შროშანი) მეტად გამბედავ მწვანე ნოტებს ერწყმის; შემდეგ კი, ზაფრანის თბილ ძალასა და ატმის სიტკბოსთან წყვილდება. გამხსნელი ნოტები, დამოუკიდებლად, მგრძნობიარე მელოდიას წარმოქმნიან, რომელიც ფაქიზად უთმობს გზას მიამიტ და ცელქ თეთრ ყვავილებს — ჟასმინსა და ხეობის შროშანს, გუაიას ხის ნოტებზე მაცდურად მისვენებული, ივანდა მარიასა და პიონის ნოტებთან ერთად მფეთქავი, სიცილიური ფორთოხლის უმანკო ყვავილისკენ.

დამამშვიდებელ და გულუხვ ვანილსა და ძვირფას სანდალვუდთან კომბინირებული მდიდრული ამბრით და მუშკით დაგვირგვინებული პარფიუმის ექსტრაქტი — Il Piacere იმ პიროვნებათა საოცარ უნიკალურობას აღნიშნავს, ყოველ ასპექტში, „განუმეორებელი ცხოვრების“ სულისკვეთებით, თავიანთ ნამდვილ სახეს რომ ამჟღავნებენ (სანდალვუდი: ბუნებრივი პარფიუმერული ნედლეული, რომელიც ხის ფესვების ორთქლზე დისტილაციით მიიღება; ხის, რძისებრი, კრემოვანი, გლუვი, აღმოსავლური, მდგრადი, თბილი, გამჭოლი, ბალზამისებრი, დახვეწილი, ხავერდოვანი ნოტებით. ამბრი: მოლეკულური პარფიუმერული ინგრედიენტი ქარვის მსგავსი, მუშკის, ანიმალისტური და ხის აკორდებით).

გაბრიელე დ’ანუნციო განუწყვეტლივ მოგვიწოდებს: „გახსოვდეს, ყოველთვის გამბედავი იყო“, რათა ყველა სოციალური კონვენცია გადავლახოთ და გავთავისუფლდეთ; რაფინირებული და მაცდური სუნამო Il Piacere კი — გასაოცარი ესთეტიკურობით მიაგებს ოდას იმ ადამიანებს, რომლებმაც იციან, სრულყოფილი თვითგამოხატვისკენ ლტოლვით, სიკეთესა და ბოროტების მიღმა როგორ იცხოვრონ, რათა „დაწვან ისე, რომ თავად არასოდეს დაიწვან“.